Η τέχνη του να είστε (λιγότερο) κατανοητοί όταν μιλάτε

Η τέχνη του να είστε (λιγότερο) κατανοητοί όταν μιλάτε - In Whirl of Inspiration.png

Ως εκπαιδευόμενη επιστήμονας στον τομέα της μοριακή βιολογίας και των νευροεπιστημών, ξόδεψα ένα σεβαστό μερίδιο χρόνου στους ακαδημαϊκούς κύκλους. Εκεί ανακάλυψα, ούσα μια σύγχρονη Ιντιάνα Τζόουνς, ένα όχι τόσο σχολαστικά κρυμμένο πρίσμα αλήθειας.

Στο φάσμα των επιστημονικών ειδικοτήτων (από τις θεμελιώδεις θετικές μέχρι τις κοινωνικές επιστήμες), όσο πιο κοντά βρίσκεται κάποιος στο θεμελιώδες άκρο, τόσο μεγαλύτερη πιθανότητα υπάρχει να παραδώσει μια επιεικώς απαράδεκτη παρουσίαση ως μέρος της δουλειάς του. Στην εξοργιστική πλειοψηφία αυτών τους παρουσιάσεων ενώ η ποιότητα των πειραματικών δεδομένων είναι απαράμιλλη, ο ομιλητής καταφέρνει να δολοφονήσει από την βαρεμάρα τους ακροατές του.

Πριν φλεγματικές δηλώσεις τύπου "δεν είμαστε πλασιέδες και διαφημιστές ώστε να πουλήσουμε τη δουλειά μας με φτηνά κόλπα ώστε να γίνουμε διασκεδαστικοί " βγουν στην φόρα, θυμηθείτε ότι ως επιστήμονες πουλάμε κάτι πολύ ανεκτίμητο: τις ιδέες μας. Ο κόσμος, ωστόσο, είναι πολύ διστακτικός στο να υιοθετήσει νέες ιδέες, και δικαίως εδώ που τα λέμε. Όταν όμως σηκώνετε μια καλή παράσταση στην παρουσίασή σας, που αποδεικνύει την ύπαρξη του ελέφαντα στον χώρο, αυτό εστιάζει το μυαλό ολονών υπέροχα. Αυτά δεν είναι τίποτα ρηξικέλευθά νέα, καθώς η τέχνη της δημόσιας ομιλίας, ή ρητορικής, πηγαίνει πίσω στην αρχαία Αθήνα του Περικλή όπου ήταν, ως επί τω πλείστων  απ' όλα, ένα μέσο στην υπηρεσία της επιχειρηματολογίας και κρίσιμο κομμάτι της εκπαίδευσης των πολιτών αρκεί να μην έπεφταν στην κατηγορία των γυναικών, σκλάβων ή βαρβάρων.

Για τις ανάγκες της δια βίου εκπαίδευσης σας, λοιπόν, σας προσφέρω εθελοντικά το απόσταγμα της σοφίας μου για να σαρώσετε στον επόμενο δημόσιο λόγο που θα βγάλετε ανεξάρτητα από το πλήθος των ακροατών σας: θα μπορούσαν να είναι οι φίλοι σας ή λαοθάλασσες κόσμου. Η φρεσκοστυμμένη, κατευθείαν από τον εγκέφαλό μου, τροφή για σκέψη έχει την μορφή σύντομων συμβουλών, με την εφαρμογή των οποίων θα γίνετε ο μεσσίας κάθε συζήτησης, ανεξάρτητα από την σχέση σας με την επιστήμη. Επομένως, δίχως περαιτέρω εισαγωγές, σας παρουσιάζω τον πλήρη κατάλογό μου για το πώς να είστε (το λιγότερο δυνατόν) κατανοητοί όταν μιλάτε, πάμε να τον δούμε;

Η τέχνη του να είστε (λιγότερο) κατανοητοί όταν μιλάτε - In Whirl of Inspiration.png

Ξεκινώντας, να θυμάστε να εξηγείτε πάντα κάτι περίπλοκο, πριν να το κατανοήσετε οι ίδιοι σας. Με αυτή την τακτική σας εγγυώμαι απόλυτη επιτυχία στην απώλειας της προσοχής των συνομιλητών σας. Και σαν να μην έφτανε αυτό, μπορείτε να πηδήξετε από το ένα θέμα στο άλλο και ούτω καθεξής. Αντιμετωπίστε τα όλα με τον ίδιο τσαπατσούλικο τόπο, πασαλείβοντας δηλαδή άσχετες πληροφορίες στα πρόσωπα ολονών χωρίς να δίνετε ξεκάθαρες επεξηγήσεις. Το θέμα το οποίο κατέχετε πλήρως προσεγγίστε το με βαρετές αφηγήσεις που κανείς δεν ενδιαφέρεται να ακούσει, αναλύστε τις μέχρι αηδίας, κάντε μια στάση για να μυρίσετε τα τριαντάφυλλα σε αδιάφορα κομμάτια πληροφοριών μέχρι το κοινό σας να ξεχάσει πλήρως την ουσία όσων αφηγούσασταν.

Συνεχίζοντας, φροντίστε να τονίσετε ιδιαιτέρως τα ασυγκρότητα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς σας. Παραδείγματος χάριν, μιλήστε γρήγορα. Ξεκινήστε κάθε επόμενη πρόταση με ένα εντελώς ενοχλητικό "εεεε...", χωρίς πραγματικά να χρειάζεστε χρόνο για να διαμορφώσετε μια σωστή πρόταση. Προσποιηθείτε πως δεν έχετε καλή άρθρωση, για ένα άψογο προφορικό τελικό προϊόν. “Φάτε” την τελευταία συλλαβή κάθε λέξης.

Φυσικά, όπως και σε κάθε άλλη πτυχή της καθημερινότητάς σας η χρυσή τομή της επιτυχίας έγκειται στην δεξιοτεχνία με την οποία χειρίζεστε πολλαπλών δεξιότητες. Προκειμένου να μην κομπιάζετε, σας συμβουλεύω όχι μόνο  να σκέφτεστε ένα βήμα μπροστά καθώς μιλάτε, αλλά και να τρώτε. Εκτός από τον προφανή αηδιαστικό συντελεστή του να μασάτε όσο συζητάτε, οι μπουκιές του φαγητού φιμώνουν τα λόγια σας, καθώς βουτάνε μαζί τους στα βαθιά, ατέλειωτα σπήλαια του σώματός σας.

Για να κάνετε τα πράγματα ακόμη καλύτερα (ή χειρότερα) δοκιμάστε να κουνάτε τα χέρια σας ανεξέλεγκτα σε βαθμό που όχι μόνο δεν εξυπηρετούν την κατανόηση της συζήτησης άλλο πια, αλλά προκαλούν σύγχυση, και ελαφριά ναυτία στο κοινό σας. Κάποιος κάποτε με ρώτησε εάν "μπορείς να μιλήσεις αν κόψω τα χέρια σου;" (Η προφανής απάντηση για όλους εμάς τους επίδοξους ομιλητές είναι όχι, παρεμπιπτόντως.)

Η τελευταία συμβουλή που έχω για σας, είναι αγαπημένη μου προσωπικά και αξίζει να της δώσετε μια ευκαιρία. Στο αποκορύφωμα της ιστορίας σας, και μόνο αν είστε αρκετά γενναίοι για να θέσετε σε κίνδυνο τη σχέση που έχετε με τους συνομιλητές σας, κάντε ένα χαρωπό χορό σερβιτόρου-πιγκουίνου δύο δευτερολέπτων. Αν δεν είστε γνώστες της τεχνικής αυτής, προσεγγίστε την με τα πόδια σταθερά στο έδαφος και με τον κορμό σας να κινείται ρυθμικά σε μια μελωδία στο μουρμουρίζετε στο κεφάλι σας.

Αυτό ήταν. Τώρα, πια δεν μπορείτε να προσποιηθείτε ότι κανείς δεν σας δίδαξε τις τεχνικές της διαβόητης εξαιρετικής δημόσιας ομιλίας. Μπορείτε να με ευχαριστήσετε αφού τις εφαρμόσετε, και μαγέψετε τα πλήθη.
 

Μια συντομότερη εκδοχή αυτού του άρθρου, αποστάλθηκε σε έναν διαγωνισμό γραφής μεγαλύτερο από όλα τα λόγια του κόσμου. Ευχηθείτε μου καλή τύχη σας!  Τα του Καίσαρος τω Καίσαρη | Κείμενο & φωτογραφία: Δέσποινα Κορτεσίδου


ΘΕΛΕΤΕ ΚΙ ΑΛΛΗ ΤΡΟΦΗ ΓΙΑ ΣΚΕΨΗ;