Αστεία ευτράπελα της συγκατοίκησης

αστεία ευτράπελα της συγκατοίκησης by In Whirl of Inspiration.jpg

(Read in English)

Αρχές Σεπτεμβρίου, και αυτό σημαίνει ένα πράγμα. Οι πόλεις μας γεμίζουν ξανά με νεοφερμένους που ψάχνουν για σπίτια. Αν έχετε την ατυχία να ανήκετε και εσείς σε αυτήν την κατηγορία, αχ σας εύχομαι καλή τύχη! Στα πέντε χρόνια που μένω στο Άμστερνταμ, μετακόμισα συνολικά εφτά φορές, αλλά φέτος…


… κάποιος φούρνος θα γκρεμίστηκε και απλώς ανανέωσα το συμβόλαιο μου.

Για να γιορτάσω αυτό το απρόσμενο, ευχάριστο γεγονός, συγκέντρωσα μερικές από τις πιο παροιμιώδεις και αστείες ιστορίες συγκατοίκησης που συνέβησαν σε έμενα, αλλά και σε κοντινούς μου φίλους.

Θυμάμαι την πρώτη μου χρονιά στο Άμστερνταμ, συγκατοικούσα με άλλες 3 κοπέλες και 2, κακομαθημένες, γάτες σε ένα σπίτι βγαλμένο από περιοδικό. Για ένα διάστημα είχαμε τα κουτιά με την άμμο τους στο αποθηκάκι/πλυσταριό μας. Αλλά η σκέψη των κράκερ μας να τσιλάρουν με τις γατοκλανιές, μας ώθησε στο να μετακινήσουμε τα κουτιά. Ήταν συγκλονιστικό πόσο δύσκολο ήταν να βολέψουμε τις τουαλέτες των τριχωτών μας φίλων, και σύντομα στερέψαμε από ιδέες. Μιλώντας για τουαλέτες βέβαια, το σπίτι μας είχε δύο μπάνια, ένα κανονικό, και ένα μίνι για τους καλεσμένους. Και κάπως έτσι, παραχωρήσαμε το μικρό μπάνιο στις γάτες και τις εκπαιδεύσαμε να τα κάνουν απευθείας στην τουαλέτα! Το κόλπο;  Καλύψαμε το άνοιγμα της τουαλέτας με ένα πλαστικό, στο οποίο ανοίξαμε μια πολύ μικρή τρύπα. Λίγο καιρό και μερικές λιχουδιές αργότερα, έμαθαν να σημαδεύουν μέσα στην τρύπα. Εντέλει το μόνο που έπρεπε να κάνουμε ήταν να πατάμε το καζανάκι όποτε έβγαινε η χαρακτηριστική, ευχάριστη μυρωδιά από το μπάνιο τους. Περιττό να πω πως οι μήνες αυτής της εκπαίδευσης ήταν οι πιο διασκεδαστικοί της διαμονής μου σε αυτό το σπίτι. Πλέον δεν μένω εκεί, αλλά αναρωτιέμαι αν οι γάτες πλέον ξέρουν να πατάνε και το καζανάκι από μόνες τους.   

Η φίλη μου η Μαρία* μένει στη Βαρκελώνη, και πριν από μερικούς μήνες της συνέβη ότι πιο αστείο. “Οι συγκάτοικοί μου έλειπαν όλο το Σαββατοκύριακο από την πόλη και μάντεψε” μου είπε, “ το απόγευμα εκείνου του Σαββάτου ήμουν τόπλες στο σαλόνι μας και με την Βουγιουκλάκη στα τέρματα, έβαφα τα μαλλιά μου. Εντελώς ξαφνικά ανοίγει εξώπορτα και βλέπω το αγόρι της συγκατοίκου μου, που από ότι φαίνεται είχε κλειδιά! Από την παγωμένη του έκφραση νομίζω πως αυτή θα είναι μια στιγμή που θα κάνουμε και οι δύο μας πάρα πολύ καιρό να ξεχάσουμε.”

Αλλά από ότι φαίνεται, ακόμα και όταν συγκατοικείς μόνο με τον σύντροφό σου, τα ευτράπελα δεν λείπουν από το μενού. Μια μέρα ο φίλος μου ο Χοσέ* μου διηγήθηκε ένα πολύ καλό για να είναι αληθινό περιστατικό από το προηγούμενο βράδυ, όταν αυτός και οι κοπέλα του έφυγαν λιάρδα από ένα πάρτι. “Φτάσαμε σπίτι και πέσαμε ξεροί για ύπνο. Κάποια στιγμή μέσα στο βράδυ, ξύπνησα με την ήχο νερού να τρέχει, και πετάχτηκα από το κρεβάτι νομίζοντας πως το παράθυρο είχε μείνει ανοιχτό ενώσω είχαν ανοίξει οι ουρανοί. Αμ δε όμως! Η Άννα (η κοπέλα του)* είχε κατεβάσει το βρακί της και έκανε τσίσα στη μέση του δωματίου. Άρχισα να της φωνάζω πως έπρεπε να πάει στο μπάνιο. Τα μάτια της εστίασαν για ένα δευτερόλεπτο και σε μια κατάσταση αμόκ, έφυγε τρέχοντας για το μπάνιο. Περιττό να πω πως για το επόμενο μισάωρο, καθαρίζαμε το πορώδες ξύλινο πάτωμα και το ότι είμασταν μεθυσμένοι δεν το έκανε ευκολότερο. Όταν τελειώσαμε, μας ήταν αδύνατο να κοιμηθούμε από τα γέλια, τόσο που κατουρήθηκα πάνω μου, αυτή τη φορά μέσα στο κρεβάτι. Πάμε ξανά καθάρισμα!”

Τι κι αν φταίει η αναβάθμιση διάφορων περιοχών και τα εγκληματικά υψηλά ενοίκια, αν θέλεις να ζήσεις ελαφρώς κοντά στο κέντρο του Άμστερνταμ, πρέπει να ρίξεις λίγο νερό στο κρασί σου. Για δύο χρόνια, είχα την χαρά και τη φρίκη να μοιραστώ ένα διαμέρισμα με ένα ζευγάρι πολύ καλών μου φίλων, κάτι που ίσως να μην έκανα τόσο εύκολα υπό διαφορετικές συνθήκες.
Μια μέρα επέστρεψα απροσδόκητα νωρίτερα από την δουλειά, για να ακούσω μια σειρά από κραυγές και ποδοβολητά μέσα από το σπίτι, όταν πήγα να ξεκλειδώσω την πόρτα. Παγωμένη άνοιξα σιγά σιγά την πόρτα και κοίταξα μέσα. Από ότι φαίνεται, οι συγκάτοικοί μου είχαν τσίτσιδοι ένα ρομαντικό γεύμα και εγώ ήμουν ο τελευταίος άνθρωπος που περίμεναν. Όταν βγήκαν από το μπάνιο τυλιγμένο σε πετσέτες, τους έκανα μια μικρή διάλεξη για τον κανόνα “όχι γυμνοί κώλοι πάνω σε κοινά έπιπλα”, που μόλις είχαν σπάσει, ρίξαμε ένα ξεγυρισμένο γέλιο, και μοιραστήκαμε το κατεστραμμένο πλέον ρομαντικό μεσημεριανό τους.

“Μια φορά γύρισα σπίτι πολύ αργά με ένα αγόρι με το οποίο μόλις είχα αρχίσει να βγαίνω ραντεβού”, μου είπε η φίλη η Μαριάννα*, όταν την ρώτησα αν έχει αστείες ιστορίες συγκατοίκησης “και η συγκάτοικός μου έτυχε να κοιμάται στον καναπέ. Καθώς βγάζαμε τα παπούτσια μας όσο πιο ήσυχα γινόταν, την άκουσα να γελάει συνωμοτικά, και ήξερα ότι την άλλη ημέρα στον καφέ θα με ρώτησε τι έγινε με το νι και με το σίγμα σαν να είναι η μαμά μου”. Γιατί εντέλει, το όλο θέμα της συγκατοίκησης δεν είναι μόνο πρακτικό και οικονομικό. Το να έχεις καλούς συγκατοίκους είναι σαν να βρίσκεις μια δεύτερη οικογένεια. Ξέρεις ότι την βρήκες όταν μπορείς να είσαι ο πιο παράξενος και ειλικρινής εαυτός σου γύρω τους, και αυτό είναι τόσο απελευθερωτικό.

Αυτό ακριβώς! Λατρεύω αυτή την γλυκιά άνεση που μπορεί να αναπτύξεις με τους συγκατοίκους σου. Για πείτε έχετε καμιά αστεία ιστορία συγκατοίκησης θα ήθελα πολύ να ακούσω.

*: Τα ονόματα των φίλων μου έχουν αλλαχτεί, για να προστατευτεί η αξιοπρέπειά τους. :)
(Φωτογραφία από την Bairro Alto της Λισαβόνας από το Instagram μου) 

Comment

Déspina Kortesidou

Déspina Kortesidou was born with the April flowers sometime in the '90s in the sunny peninsula of Greece. She is a graduating master student of neuroscience & metabolism, and a born adventurer.

(3rd person statements sound so official, love it)

She founded In Whirl of Inspiration, back in 2011 when she was (just) a biology student, in the island of Crete. In Whirl of Inspiration started as a creative and writing outlet for when studying molecules, became too monotonous. Recently, she started writing a children book and a not-so-children's book about the civil war in Greece. She has a soft spot for cheese, elder people, and (her own) jokes, but can't tell any as she ruins them by laughing too early. She enjoys sharing advice for eating healthier, or inspiring people to cover themshelves with plants, color and confetti.

Feel free to email her at hello@inwhirlofinspiration.com, or find her on Instagram and Twitter. (breaking the 3rd person narration to thank you properly)

Thank you so much for reading!